Schets: Geloven en belijden

Vrijwel algemeen is in onze tijd de afkeer van een vastgestelde belijdenis. Ook al komt men er nog voor op dat de kerk een belijdende kerk moet zijn, toch wil men van een belijdeniskerk niet weten. Tenminste niet in die zin, dat de kerk een eeuwenoude belijdenis nu nog zou mogen en moeten handhaven.

 

Men wil niet gebonden zijn aan die oude belijdenisgeschriften, omdat men van oordeel is dat elke belijdenis ’’eigentijds” moet zijn. Dit hangt nauw samen met de wijze waarop men met de Bijbel omgaat. Ook de Bijbel wil men eigentijds lezen en verstaan en uitleggen. De Bijbel is dan niet meer de voor alle tijden geldende openbaring van God, maar een bundel tijdgebonden geloofsgetuigenissen van mensen.

Het ligt voor de hand, dat wie aangaande de Bijbel niet erkent: ”Uw Woord is de waarheid”, Joh. 17 : 7, ook van een vastgestelde belijdenis niet wil weten.

Maar wie de Bijbel erkent als de waarheid van God, geldend voor alle eeuwen, zal een ’’eigentijdse” , altijd wisselende belijdenis afwijzen. 
Belijden is immers het naspreken van het Woord van God. 
Zo hebben we dan in onze belijdenisgeschriften een kostelijke erfenis ontvangen.

 

Geloven en belijden I
Toelichting op de Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikelen 1-19
 Open hier.... Geloven en belijden I

 

Geloven en belijden II
Toelichting op de Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikelen 20-37
 Open hier.... Geloven en belijden II

 

 

Trefwoorden: Belijdenis Nederlandse geloofsbelijdenis